இலங்கையில் பதினாறு வயதுக்கு உட்பட்ட பிள்ளைகளில் 110 பேர் வருடாந்தம் தற்கொலை செது கொள்கின்றனர். இதற்கு பிரதான காரணம் பிள்ளைகளுக்கும் பெற்றோருக்கும் இடையிலான உறவு தூரமாகியுள்ளமையாகும் என கல்முனை பொலிஸ் நிலையப் பொறுப்பதிகாரி ஏ.டபிள்யூ. அப்துல் கபார் குறிப்பிட்டார்.
கல்முனை பொலிஸ் நிலையம், பெரிய நீலாவணை விஷ்ணு மகா வித்தியாலய நிர்வாகத்துடன் இணைந்து நடத்திய பெற்றோருக்கான விழிப்புணர்வு கருத்தரங்கு அதிபர் சிவமணி நற்குணசிங்கம் தலைமையில் மேற்படி வித்தியாலய மண்டபத்தில் நடைபெற்றது. அதன் போதே அவர் மேற்கண்டவாறு கூறினார்.
அவர் மேலும் பேசுகையில்;- உலகில் மேற்கொள்ளப்பட்ட ஆய்வுகளின் பிரகாரம் ஆபாச படங்களை அதிகம் பார்க்கும் நாடாக இலங்கை உள்ளதென்ற அதிர்ச்சித் தகவல் வெளியிடப்பட்டுள்ளது. அப்படியாயின் எமது நாட்டின் கலை, கலாசாரம், பண்பாடு எந்த அளவுக்குச் சென்றுள்ளது. இதனையிட்டு நாம் ஆழமாகச் சிந்தித்து எமது நாட்டை பாதுகாத்து நல்லொழுக்கம் மிக்க பிரஜைகளை உருவாக்க தொழிற்பட வேண்டியது காலத்தின் தேவையாகும்.
நவீன தொழில் நுட்ப சாதனங்களின் வருகையினால் எமது இளம் சிறார்கள் மிகவும் இள வயதில் கெட்ட செயற்பாடுகளில் ஈடுபடுவதைக் காணலாம். கையடக்கத் தொலைபேசி பாவனை, இணையத்தள பாவனை, பேஸ்புக், தொலைக்காட்சி பாவனை என்பன தம்மைத் தாமே அழித்துக் கொள்வதுடன் சமுதாயத்தையும் சீரழித்துவிடும். இவை யாவற்றுக்கும் பெற்றோரே காரணமாகவுள்ளனர்.
அண்மையில் கல்முனை பிரதேசத்திலுள்ள பாடசாலை மாணவர்கள் ஆபாச படம் பார்த்துக் கொண்டிருந்த வேளையில், அவர்களை கைது செய்து நீதிமன்றில் ஆஜர் செய்தோம். சில மாணவர்களின் கையடக்க தொலைபேசிகளை சோதித்தபோது ஆபாச காட்சிகளைக் கண்டு அவர்களை கைது செய்து எச்சரித்து விடுதலை செய்தோம். இவ்வாறான கண்காணிப்பை நாம் தொடரவுள்ளோம்.
அன்று நாம் மாணவர்களாக இருந்தபோது ஆசிரியர்களைக் கண்டால் பயந்து நடுங்கினோம். ஆசிரியர்கள் தவறுகளைக் கண்டு எம்மை தண்டித்தால் வீட்டிற்குப் போய் சொல்லமாட்டோம். இவ்விடயம் வீட்டில் தெரிந்தால் எமக்கு வீட்டிலும் அடி, உதை விழும். இதனால் நாம் தவறு செய்ய துணியவில்லை. இதன் காரணமாக சமுதாயத்தில் நல்ல நிலையில் உள்ளோம். ஆனால், இன்று ஆசிரியர் தப்பித் தவறி அடித்தால் அல்லது கடிந்து கொண்டால் பொலிஸ் நிலையத்திற்கு மனித உரிமை ஆணைக்குழுவுக்கு பெற்றோரும் பிள்ளைகளும் செல்லும் நிலை உள்ளது. மேற்கத்தேய கலாசாரம் வேறு, எமது கலாசாரம் வேறு , இறக்குமதி செய்யப்பட்ட சில முறைமைகளால் எமது நாடு சீரழிவதை பார்த்து கண்ணீர் வடிப்பதை தவிர வேறு வழியில்லை.
ஒரு கிராமத்திலுள்ள பாடசாலையின் ஒழுக்கம், கட்டுப்பாடு என்பன சீரழிந்து விடுமாயின் அக்கிராமத்தின் ஒழுக்கம் கட்டுப்பாடு என்பன சீரழிந்து விடும்.அக்கிராமம் வன்முறையாளர்களையும் விரும்பத் தகாத செயல்களை புரிகின்றவர்களையும் கொண்ட சீரழிந்த கிராமமாகிவிடும். ஆகவே, பெற்றோர் தமது பிள்ளைகளை ஒழுக்கமுள்ளவர்களாக வளர்த்தெடுக்க வேண்டுமாயின் பாடசாலைகளின் ஒழுக்கம், கட்டுப்பாடு என்பனவற்றுக்கு தலை சாய்த்து ஒத்துழைப்பு வழங்கவேண்டியது அவசியம்.
அன்று நாம் கூட்டுக் குடும்பமாக வாழ்ந்தவர்கள். இன்று தனிக் குடும்பமாக வாழ்பவர்கள். தாயும் தந்தையும் தொழிலுக்கு சென்றால் பிள்ளைகள் தனித்து விடும். அவர்களுக்கு அன்பு கிட்டாது. சம வயது நண்பர்களின் அன்பு கிட்டும். அவர்களின் ஆலோசனை அதலபாதாளத்திற்கு இட்டுச் செல்லும். பெற்றோர் பிள்ளைகளுக்கு அன்பு செலுத்துவதையிட்டு சிந்திக்க வேண்டும்.
ஒரு சில குடும்பங்களில் தகப்பன் மதுப்பழக்கம் உள்ளவராகவும் ஏன் தாயும் தகப்பனும் மதுப்பழக்கம் உள்ளவர்களாயின் பிள்ளைகளின் நிலை என்ன? தாயும் தகப்பனும் வெளிநாட்டில் வேலை செய்பவர்களாயின் அப் பிள்ளைகளின் நிலை என்ன? இவ்வாறான சூழலில் பெற்றோரின் கடமை என்னவென்று சிந்திக்க வேண்டியுள்ளது?
1960 இற்கு முற்பட்ட காலத்தை நாம் ஒரு முறை மீட்டிப் பார்ப்போமாயின், இலங்கையின் சகல பாகங்களிலும் உள்ள அரச திணைக்களம், கூட்டுத்தாபனங்கள் என்பவற்றில் தமிழர் ஒருவர் உயர் அதிகாரியாகவும் அங்கு பெரும் எண்ணிக்கையில் தமிழர்கள் உத்தியோகத்தர்களாகவும் இருந்தனர். இன்று நிலை என்ன? இவ்வாறு தமிழர்களின் கல்வி பின்னடைவானதற்கு காரணங்கள் என்ன என்று கூற நாம் வேண்டியதில்லை.
இலத்திரனியல் ஊடக சாதனங்களின் பாவனையால் இலங்கையின் கலை, கலாசாரம் பண்பாடு தினமும் சீரழிந்து செல்கின்றமை கவலை தரும் விடயமாகும். இலங்கையில் மேற்கொள்ளப்பட்ட மற்றுமொரு ஆய்வின் பிரகாரம் நூறு பிள்ளைகளில் அறுபது பிள்ளைகள் மன நிலை பாதிக்கப்பட்டவர்களாக உள்ளமை கண்டறியப்பட்டுள்ளது. ஆகவே, பெற்றோர் தமது பிள்ளைகளை ஒழுக்க சீலர்களாக உயர்வான நிலையில் பார்க்க ஆசைப்பட்டால் பாடசாலைகளில் மாணவர்களுக்கு விதிக்கப்படும் ஒழுக்க கட்டுப்பாட்டுக்கு ஒத்துழைப்பதைத் தவிர வேறு மார்க்கம் இல்லை என்றார்.













